Thursday, November 26, 2015

Evet-Hayir Arasindaki Koprunun Demiriyim!


Yine aciya talim edilen gunlerdendi, hasta pasli bir demirdim. Hayir'in dibinde boguldum. Umursamadim, gucum yoktu. Siktir ettim ve hayir oldum. Paslanmaya devam, pasa devam. Belki paslarimdan dogarim...





HicOtesi

Monday, October 12, 2015

EGEMENLER?!*


Egomonya Toplulugunun Tanimi

Yasama sevinci emip, bununla beslenir tum egemenler. Yarislarinda kendilerini gecmek tek gayeleridir! Yarisin sonu olmadigini dusunmek yoktur hayatlarinda.

Kanimdan biri de olsa egemen olanla hic bir bag kuramam, kurmam da zaten. Onlar icin her canli bir aractir, kullanilmasi ya da imha edilmesi, onune gecilmesi gereken arac... Egemenlerde beyin saplari, yasamsal fonksiyonlari idame yerine egolarin koordinesini saglar. Medullalari nefes alip verme gorevini ego kusma fonksiyonuna devretmistir. Gozlerindeki ag tabakalarda mukuslu ve katranli bir yapi vardir, bu yuzden cok iyi goremezler. Burunlari, tum duyu organlarina bedeldir. Kemiksiz, tamami egolarinin yagindan olusan burunlara sahiptirler. Her yere rahatlikla sokabilmek icin. En iyi savunmalari ise maalesef kendilerini insan kiligina sokabilmeleridir.  Eminim senin de cevrende boyle egemenler vardir. Kitle kucukse onlari alt edip insanliga kazandirmanin tek yolu, egemen olduklarini bildiginizi gostermekten gecer. Kitle buyuk ise, zaten artik egemen populasyonu olusmustur. Kendi ekolojik sistemleri vardir, bagisikliklari oldukca iyidir. Kendi ic savaslariyla birbirlerini yok edeceklerdir. Sonucta bireysel yarislari devam edip baska bir hal alacaktir: "Egomonya Yarislari!" Bunlar birbirlerini cabuk yok edecektir, unutma kitle kuculdugunde insanligi hatirlat!. Kazanan sen olacaksin, egemenler degil...

Tum egemenlerin kendi egolarinda bogulmasi dileklerimle. Umarim butun egomanyalar bir gun yok olur!


HicOtesi












*Ismi Egemen olanlardan ozur diliyorum. Yazinin hic bir Egemen'le alakasi yoktur...


Friday, August 28, 2015

Birakamadim!

Eski sevgilimden kalan su sisesindeki suyu utuye kullandigimdan beri asik olmak icin pek acele etmedim. Varolsun, yokolsun takintimda yok, biraktim butun aliskanliklarimi. Oldugum gibi aliskanlik oldum!.. Birakiniz efendim, gerekirse yakiniz!



Thursday, January 29, 2015

Pic Donguler Silsilesi Vol.1 (Edit: Vol. falan kalmadi, son sesmis zaten, bitti.)



Uykuya, Bok'a, Hic'e!



     Ya kucultulecek kadar buyuk olursun, ya da buyutulecek kadar kucuk. Meteor gibi, onceden sadece etkin tahmin edilir...

      Rogar kapaklarinin altinda yasayanlar geldi aklima uyumadan once, transa gecip tum algimi kapatmadan onceydi. Tum algimi uykunun ozgurlugune zerk ettigim anlar... Evet, neredesin ? Hafifledim, cok hafifledim. Sessizlik vucuduma girmisti, gecmemeliydi, salise, saniye, dakika, saat her ne boksa o anda durmaliydi. Oyle ya sessizlik farkinda olmakti. Velhasil uyumak icin neden o yasayanlari dusunup, hatirlayamacagimiz ruyalar, kabuslar gorup ve bunlara katlanma zahmetinde bulunuyoruz. Neden dusunmeden uyumuyoruz lan? Dusunmeden uyusana bir kere. Dene en azindan...

       Mor ve bordo renkler var. Fosfen koymuslar adini. Bokuma fosfen. Dusmeye basladim, rogar kapaginin kucucuk deliginden sigdim ve girdim. Uyumadan once kokladigim sprey gibi her yer okaliptus kokuyor. Orada yasayanlar cokta kotu degilmis dedim kendi kendime, farkinda olmasam da, hic birsey gormesem de... Yurumek, dikine bokuna yurumek ne guzel ve gormemek. Gormemek! Kimisine gore aci bir durum degil gormemek. Oyle ya, bircogumuz gormuyoruz, o yuzden icim rahat. Yurumeye devam ediyorum, o boktan fosfenler kapkara oluyor her attigim adimda. Yeraltinin beynine gidiyormusum gibi hissettim. Her kosede nobet tutan mazgallardan akan sular bir askerin ayak sesleri gibi ses cikariyor. Basit bir pic dongu gibi dejavu yaratiyor. Harcanan zamana saygi duymuyorum, hic duymuyordum. Cok gorusmuyorduk bu 'pic' ile. Medeniyeti olmayan pic, medeniyetsiz pic dongusu. Medeniyet icattir, ama pic icat midir bilemedim?

       Fark yaratan hic birsey yok, yine dort duvar iste. Olabildigince yurumeli, gormemeli. Yine hangi serzenis dolu gunun sabahina uyanacagim bilmiyorum. Vakit gectikce yoruldugumu hissediyorum, ayaklarim islak. Kapkara fosfen, netlesiyor, piksel piksel netlestigini goruyorum. Gormek! Kahramanlik yapacak vaktim hic olmadi, hic kahramanlik yapmak istemedim. Kolay yollar, ama zor adimlar gibi... Kahramanlik yapacagim. Saat calmadan uyanip, saati etkisiz hale getirecegim, umudunu kiracagim saatin.

       Bok gibi bir sabaha daha merhaba. Ilk sigara, ilk yudumlanan su, atilan vitamin haplari, hepsi geceye hazirlik mi ? Yoksa pic dongunun parcalari mi ? Bu ben degilim demek gerekmez mi? : Uykuya, boka, hic'e...


                                                                                                                           HicOtesi   

Wednesday, January 14, 2015

"OZ"ledik mi ?



Niye "OZ"lemek!


        Bosluga yazdigim duslediklerimde zorlandigimi fark ettim gun be gun... Neden yazar insan, onu da bilmiyorum. Yazinca aci cektigi icin yaziyor insanlar belki de... Belki de aci cekmeye basladim, o yuzden yazma ihtiyaci duyuyorum. Tam su an da aklima Sedat Balun'un sozu geldi: "Yazarsin! Cunku; ruhundan parmak uclarina kadar iner bazen aci." Belki de bu icinde bulundugum aci degil, belki de sadece ve sadece "oz"lemek! Hicbir sey yetmemeye basladi. Yetmiyor... Daha fazla "oz"lemek gerek bana. Beynime keyif veriyor bu "oz".

      Dusun, hisset, biraz yay kafanda, "oz"le ve sonra sartsiz surtsuz kuralsiz egri cumlelerle yok et! Ben ve benleri... "Oz"le yuzlesmek istiyorum. Yalan kendimle yuzlesmek... Nerede acaba? Ama yapamiyorum, kagitta yapmak daha basit oluyor adima. Cok tutarsiz biliyorum ama iyi hissediyorum. Biriyle konusmak daha basit olsa gerek, okunakli yazmak hic bana gore degil...

      Neden boyle kemiriyoruz? Neden hep daha fazlasini istiyoruz? Iste yaziyorum, neden fazlasini bekliyorum ki ?

      Sonucta "oz"lemekte yeter bana. Var olan birseyi "oz" yapmak, "oz"um yapmak... Ne yapacagimizi bilmedigimiz zamanlar "oz" gelmeli akla. Hic yalniz hissetmiyorum ama yine donuyorum geriye...

    Ozlemek, "oz" yapmaktan cikmis iste. Ben ve onlari, baskalarini ozlemek degil; ben ve benleri "oz"lemek. Gideyim biraz daha "oz"leyim. Gitmek, ozlemek gerek!

   "OZ"leyiniz efendim...


                                                                                                               HicOtesi